استیون هاوکینگ و پاسخ آیت الله سبحانی به شبهه او!

وبلاگ دبیرستان دکترحسابی ديّر
تعداد بازدید: 16

استیفن هاوکینگ فیزیکدان برجسته بریتانیایی به همراه فیزیکدان آمریکایی لئونارد میلودینودرکتاب «طرح عظیم»ادعا می کند که : با توجه به قوانین کشف شده جدید فیزیک الزاما نیازی به وجود آفریدگار نیست. پاسخ آیت‌الله‌ سبحانی به شبهه استیون هاوکینگ ، فیزیکدان انگلیسی : آیا علم فیزیک می‌تواند ماورای طبیعت را نفی کند؟ علومی که انسان با آن سر و کار دارد، بر دو نوع تقسیم می‌شوند: 1.
علم مادی و تجربی، علمی است که می‌توان موضوعات آن را در آزمایشگاه تجربه
کرد و آثار آن را به دست آورد و با نظم و نظام آن آشنا شد. این نوع از علوم
فقط می‌تواند در مسائل مادی، قضاوت و داوری کند و بگوید فلان مولکول از
چند عنصر تشکیل شده و یا مثلاً عنصر فلانی در آن موجود نیست. این نوع داوری
از او پذیرفته می‌شود. چرا؟ چون آزمایش و آزمایش کننده، و مورد آزمایش
همگی از سنخ واحدی هستند یعنی ماده و مادی می‌باشند. 2. دانشمند
زیست‌شناس با ابزاری که در اختیار دارد، نمی‌تواند درباره وجود روح و یا
عدم آن داوری کند، مثلاً بگوید من در تشریح بدن انسان به روح برنخوردم، و
چاقوی تشریح من، در فعالیت مستمر خود، به چنین واقعیتی نرسید، زیرا ابزاری
که در اختیار دارد نمی‌تواند در موضوعات خارج از ماده نفیاً و اثباتاً
داوری کند. یک فیزیکدان اگر بخواهد با دریافت‌های خود، وجود ماوراء
طبیعت را نفی کند، به سان جنینی است که در رحم مادر، خارج رحم را انکار کند
و بگوید: آسمان و زمین و دریا و اقیانوسی وجود ندارد. جهان و شرق و غرب
آن، همین رحم است که من در آن پرورش می‌یابم. ولی این قضاوت از او پذیرفته
نیست و به همین روی، وقتی پرده‌ها از میان رفت و دیده به جهان گشود، از
قضاوت خود، نادم و پشیمان می‌شود و عالم دیگری را می‌بیند، که در آن زمان
در عقل او نمی‌گنجید، چه نیکو می‌گوید شاعره نغز سخن: مرغک اندر بیضه چون گردد پدید گوید اینجا بس فراخ است و سپید عاقبت کان حصن سخت از هم شکست عالمی بیند بسی بالا و پست گه پرد آزاد در کهسارها گه چرد سرمست در گلزارها بنابراین،
مقام و موقعیت دانشمند فیزیکدان نسبت به صفحه هستی، اعم از مادی و مجرد
موقعیت همین مرغک در بیضه یا جنین در شکم مادر است. او می‌تواند در محیط
کار خود، داوری کند، اما در ماورای محیط خود، که ابزار و ادوات آن را
ندارد، نمی‌تواند نفیاً قضاوت کند. این‌که جهان خدایی دارد و یا
ماده آفریدگاری دارد و این نظام برخاسته از متن ماده نیست و این خانه
صاحبخانه دارد، در گرو براهین عقلی و فلسفی است که مسئله را به حد ضرورت و
بداهت برساند، در این‌جا باید فیلسوف حکیم، در نفی و اثبات آن داوری کند،
نه یک فیزیکدان، هر چند عالم و برجسته باشد. فیلسوف با اثبات حدوث ماده،
می‌تواند به محدث آن راه ببرد یا از هدفمند بودن نظام، کشف کند که این نظام
برخاسته از ماده نیست، چون هدفمند بودن، حاکی از اعمال شعور و خرد است و
ماده، فاقد این ابزار است. و هم‌چنین براهین دیگر که در کتاب‌های فلسفی و
کلامی بیان شده است. بقیه را درادامه مطلب بخوانید